Hormony kory nadnerczej

Hormony kory nadnerczej
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

rp_lekarz18.jpgW praktyce przyjął się. uproszczony podział na 3 typy kortykosteroidów, w zależności od ich działania biologicznego: glikokortykosteroidy, mineralokortykosteroidy i steroidy płciowe. Nie jest to podział ścisły (wszystkie naturalne glikokortykosteroidy wywierają słabe działanie typowe dla mineralokortykosteroidów, a niektóre mineralokortykosteroidy mają właściwości glikokortykosteroidów). Do naturalnych glikokortykosteroidów należą: kortyzol (substancja F), kortykosteron (substancja B), oraz kortyzon (substancja E), który powstaje z kortyzolu w obrębie wątroby. Okres półtrwania wynosi dla kortyzonu 30 minut, dla kortykosteronu 70 minut, dla kortyzolu 100 minut. Stężenie glikokortykosteroidów we krwi rano wynosi 220—750. Wieczorem jest o 40—60% mniejsze. Wydalane zostają z moczem jako 17-hydroksykortykosteroidy, których oznaczanie pozwala na pośrednią ocenę dobowego wydzielania glikokortykosteroidów. Glikokortykosteroidy stabilizują homeostazę, warunkują przetrwanie stresu i umożliwiają adaptację do zmienionych warunków środowiskowych. Wspólnie z adrenaliną wpływają na tonus naczyń krwionośnych i tym samym na ciśnienie krwi. Biorą udział w utrzymaniu euglikemii niezależnie od spożycia węglowodanów. Są hormonalnym regulatorem biosyntezy surfaktantu warunkującego wymianę gazów w pęcherzykach płucnych. Tłumią czynność układu siateczkowo-śródbłonkowego i chłonnego „oraz grasicy. Regulują prawidłowe rozmieszczenie wody w przestrzeniach śródkomórkowej i pozakomórkowej, zwiększają przesączanie kłębkowe i klirens wolnej wody w cewkach nerkowych.

Podobne wpisy związane z medycyną: